داده‌اند ولى هيجان جنسى مردان شما را گرفته و به زنانتان داده‌اند ، از اين رو از عهدهء زن اموى كسى جز مرد هاشمى نمىآيد ! » معاويه از شنيدن اين گفتگو بسيار ناراحت شد و به اطرافيانش گفت : من گفته بودم ولى شما گوش نداديد ، تا اين كه سخنانى را شنيديد كه خانه را بر شما تيره و تار كرد و انجمنتان را بهم ريخت ! پس حسن عليه السلام بيرون شد در حالى كه مىفرمود : « من اين روزگار را پنجاه و پنج سال به اندك چيزى گذراندم ، در حالى كه هر دم مىگفتم من نه در دنيا به انبوهى از آن رسيدم و نه دربارهء آن چه ( از دنيا ) خواستنى است خود را به زحمت انداختم در حالى كه آرمانها در مقابل من شروع به خودنمايى كردند امّا من يقين داشتم كه درگرو مرگ زودرس هستم « 1 » 5 - ابن عساكر از جويرية بن اسماء نقل كرده ، مىگويد : چون حسن بن على عليهما السلام از دنيا رفت مروان در كنار جنازهء او گريه كرد ، امام حسين عليه السلام فرمود : « آيا تو هم بر او مىگريى در حالى كه جامهاى غم و اندوه را پياپى بر دل او ريختى ؟ » مروان گفت : من اين كار را نسبت به كسى كردم كه بردبارتر و مقاومتر از اين - اشاره به كوه نمود - بوده است . « 2 » 6 - ابن ابىالحديد از ابن‌ابى سيف نقل كرده ، مىگويد : مروان خطبه مىخواند در حالى كه حسن عليه السلام نشسته بود ، به على عليه السلام جسارت كرد ! حسن عليه السلام فرمود : « واى بو تو اى مروان ! آيا اين كسى كه تو بر او دشنام مىدهى بدترين مردم بود ؟ »

--> ( 1 ) - عقد الفريد : 4 / 20 . ( 2 ) - شرح حال امام حسن : ص 156 .